Om 10.45 kom ik aan de kathedraal van Santiago de Compostella aan.
Daar krijg ik mijn bewijs van goed gedrag en zeden.
Maar voor het zover is hebben we met een deel van de groep voor de laatste maal nog een ontbijt buiten. Croissants met café con leche dus in San Paio.
Met de groep komen we samen aan op het plein voor de kathedraal. Michele, Meredith, ikzelf, Yvonne, Adam en Kara.
In de namiddag volgt een bezoek aan de kathedraal.
In de graftombe van de apostel St.-Jacob mag niet gefotografeerd worden.
Ik brand een kaarsje voor de ganse familie, maar toch vooral voor mijn vier schatten : Noor, Ellen, Mila en Mone.
De tocht is voorbij. Het is zeker de moeite waard geweest. Veel mooie dingen gezien, ook veel interessante ontmoetingen gehad. Soms is het zwaar geweest en heeft het erop ingehakt, zowel lichamelijk als mentaal.
Ik eindig de tocht dan ook met de woorden van de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer :
"Moe sta ik nu aan het einde van de weg,
Het afgematte hoofd draagt de lauwerkrans node.
Toch zie ik met welgevallen op mijn daden,
Nimmer verontrust door wat anderen zeggen."
Geert,
BeantwoordenVerwijderenEen grote oprechte proficiat. Iedere dag heb ik genoten van je sappig verslag. Spijtig, voor mij, dat het voorbij is. Nu nog een dubbele aangename terugreis naar huis, waar je zal ontvangen worden met open armen.
Proficiat, Geert!
BeantwoordenVerwijderenDat wordt afkicken.
Dikke proficiat Papa, het was elke dag uitkijken naar je blog. Een herinnering voor het leven!
BeantwoordenVerwijderenOok een dikke proficiat! Ook ik ga moeten afkicken! Ik was een absolute fan van je blog,met een tikkeltje jaloezie weliswaar....Het zal,volgens mij,de belevenis van je leven zijn.Onuitwisbaar.En wat een prachtige kathedraal.Leuk om dat met je eigen ogen te kunnen zien...
BeantwoordenVerwijderenEen bestemming bereiken is mooi, maar een pelgrim weet dat de echte reis zich onderweg heeft afgespeeld. In elke stap zat een verhaal, in elke ontmoeting een les en in elke inspanning een stukje groei.
BeantwoordenVerwijderenDe Camino eindigt in Santiago, maar de liefde waarvoor je onderweg was, wacht gewoon thuis. Noor, Ellen, Mila en Mone hebben een opa die hen niet alleen in zijn hart draagt, maar zelfs tot aan het einde van de wereld meeneemt in zijn gedachten.
Geniet van dit moment. Je hebt niet alleen kilometers afgelegd, maar ook een onvergetelijke reis door jezelf gemaakt. Proficiat, papa. Wat een prachtige prestatie. ❤️ We zijn trots op jou, altijd!
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenDikke proficiat, eindbestemming bereikt!
VerwijderenHet is volbracht....uw camino... motivatie... wilskracht ...doorzetting...die immense voldoening....en zo zo véél "onderweg"...is geweest.... Het zal binnensijpelen....de ontlading...Die quote van Schopenhauer....Wel ..misschien ook deze : "Begin waar je bent, gebruik wat je hebt en doe wat je kunt" Arthur Ashe
BeantwoordenVerwijderenHet welkom thuis zal meer of de "rode loper " zijn....Geniet en de herinneringen zullen blijvend zijn en ook ergens in die dialoog met jezelf verweven...