Om 10.45 kom ik aan de kathedraal van Santiago de Compostella aan. Daar krijg ik mijn bewijs van goed gedrag en zeden. Maar voor het zover is hebben we met een deel van de groep voor de laatste maal nog een ontbijt buiten. Croissants met café con leche dus in San Paio. Met de groep komen we samen aan op het plein voor de kathedraal. Michele, Meredith, ikzelf, Yvonne, Adam en Kara. In de namiddag volgt een bezoek aan de kathedraal. In de graftombe van de apostel St.-Jacob mag niet gefotografeerd worden. Ik brand een kaarsje voor de ganse familie, maar toch vooral voor mijn vier schatten : Noor, Ellen, Mila en Mone. De tocht is voorbij. Het is zeker de moeite waard geweest. Veel mooie dingen gezien, ook veel interessante ontmoetingen gehad. Soms is het zwaar geweest en heeft het erop ingehakt, zowel lichamelijk als mentaal. Ik eindig de tocht dan ook met de woorden van de Duitse filosoof Arthur Schopenhau...
Op 8 juni hervat ik mijn tocht naar Compostella. Ik reis met de trein van Lille naar Saint-Jean-Pied-De-Port. De bedoeling is om nog eens de prachtige doorsteek over de Pyreneeën te maken. Dit jaar ligt de nadruk meer dan verleden jaar op genieten. Vorig jaar lag de nadruk meer op kilometers malen. Ik heb de tocht van 800 km verdeeld over 35 à 40 dagen. Laatste avondmaal met de familie.
Maar dan toch wel een selfie 🤣
BeantwoordenVerwijderenHet is welverdiend nu rust en relax
BeantwoordenVerwijderenJij hebt gelijk, zondag is rustdag, Nonkel Geert! Wij hebben gisteren in Kanegem onze tarwe geoogst :-)
BeantwoordenVerwijderenDe volgende keer met de glimlach op de foto? ;-)
BeantwoordenVerwijderen