Vandaag slingert de weg zich als een gordel van smaragd (Multatuli) doorheen de kleine dorpjes.
De koeien lopen hier op straat. (O, wat leefden ze eenvoudig toen)
Ook de kippen scharrelen hier vrij rond. Kwestie van de juiste eieren te produceren.
Onderweg bij O Gouto kom ik vier oude bekenden van het eerste uur tegen. Yvonne, Adam, Cara en Mildred.
Ik passeer een heel belangrijke mijlpaal.
Rond de middag kom ik in Portomarin aan.
Een idyllisch stadje waar juist een markt gaande is.
Prachtig uitzicht op de Rio Mino.
100 kilometer resterend… Een magische mijlpaal op een onvergetelijke tocht. Nog even genieten van al die prachtige ontmoetingen en landschappen. We zijn fier op je! ❤️
BeantwoordenVerwijderenPrachtige prestaties al gedaan de afgelopen weken. Het allerbeste nog voor de laatste 100 km. 💪🍀
BeantwoordenVerwijderenNog 5 dagen te gaan aan jouw tempo...
BeantwoordenVerwijderenEind volgende week alweer thuis...
Ik geloof dat de tijd is blijven stilstaan in sommige plaatsen in Galicie.Ze gebruiken soms nog ossen en paarden voor het landbouwwerk,heb ik gelezen...jij kan weten als het waar is....
BeantwoordenVerwijderenVeel succes op de laatste kilometers, Geert. We blijven je volgen en bewonderen je moed en doorzettingsvermogen. Zo'n mooie verhalen, we zullen ze missen. Groetjes, Raf en Anne
BeantwoordenVerwijderen